środa, 22 maja 2019

„Nie ma dzieci, są ludzie…”- scenariusz uroczystości poświęconej Januszowi Korczakowi

Scenariusz uroczystości poświęconej Januszowi Korczakowi

Autor scenariusza: Wioletta Rafałowicz




Recytator 1 :

„Dokąd z dziećmi odchodzisz, współczesny Sokratesie ?

Czy do czystych obłoków, czy do rozdartej księgi,

Gdzie się z liter układa górna rzecz o bezkresie.

Gdzie rośnie człowieczeństwo do dziesiątej potęgi ?

Kiedyś zmyślał baśnie, sam stałeś się legendą ,

Kiedyś oszukał dzieci, że śmierć je rychła nie czeka,

Tobie dobroć i męstwo śmiertelną koszulę przędą

I pamięć o Tobie wzbiera jak rozlewista rzeka . ”

(„Tren ku czci Janusza Korczaka” Włodzimierz Słobodnik)

Konferansjer 1:

Słowami „Trenu ku czci Janusza Korczaka rozpoczniemy dzisiejszą uroczystość. Dlaczego ?

Konferansjer 2 :

Ponieważ w tym roku obchodzimy 70. Rocznicę śmierci Janusza Korczaka i setną rocznicę założenia przez niego Domu Sierot przy ulicy Krochmalnej w Warszawie. Dlatego 2012 rok ustanowiono decyzją Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej – Rokiem Janusza Korczaka.

Konferansjer 1:

Powinniśmy pamiętać, że Stary Doktor, jak nazywano Korczaka, był jednym z pierwszych głosicieli prawdy o tym, że dziecko jest autonomiczną osobą, która posiada własną godność, zainteresowania, potrzeby i prawa. Korczak zauważył w dziecku człowieka, walczył o jego podmiotowość.

Konferansjer 2:

Zostawił jasny przekaz: „Nie ma dzieci, są ludzie…”

Ze swymi podopiecznymi pozostał do końca. Idąc z nimi do komory gazowej, stał się symbolem męczeństwa tysięcy bezimiennych ofiar obozów zagłady.

Konferansjer 1:

Dzisiaj dowiemy się, co o Januszu Korczaku wiedzą uczniowie naszej szkoły. Zapraszam do zapoznania się z wynikami szkolnego badania dotyczącego wiedzy o Januszu Korczaku.

Zakodowana ortografia na cztery pory roku- wiosna

Pierwszy dzień wiosny w szkole nie musi być nudny. Warto pomyśleć o aktywnościach, szczególnie wtedy, gdy nie dopisze pogoda. Mogą to być też stanowiska z zadaniami na korytarzu szkolnym, aktywizujące zadania w świetlicy szkolnej. Poniższy materiał przydatny jest także na nieoczekiwane zastępstwo. Można uczniom wydrukować gotowe zadania albo zaproponować stworzenie własnego materiału. 


Kolor czerwony:

b4- sło...ce

b5- li...cie

b7- l...d

b8- d...ewa

b10- p...czoły

b11- maj...wka

b13- ł...ki

Zakodowana ortografia w zimowej aurze

Zadanie polegające na przygotowaniu zakodowanych obrazków, pozornie proste, okazało się nie lada wyzwaniem, ponieważ uczniowie mieli problem ze znalezieniem odpowiednich wyrazów kojarzących się ze wskazaną porą roku i jednocześnie zawierających trudności ortograficzne.
LEGENDA:
ŻÓŁTY: (CH)
1H ...łód
2G ...oinka
2I...lapa
3H ...oroba

ZIELONY: (H/Ń/Ó)

4G l...d
4H mr...z
4I ch...r
5F kr...tkie dni
5I ...erbata
5H chł...d
6E kr...lik
6F ...iszpania
6G ...erbatnik
6H st...ł
7D g...ry
7F k...łko
7G Krak...w
7I Rzesz...w
7J Pozna…
8F ł...dka

wtorek, 21 maja 2019

poniedziałek, 20 maja 2019

Rozejrzyj się wokół siebie i nie bądź obojętny- czytamy na głos "Poczwarkę" Doroty Terakowskiej


Obraz Bogdan Ch z Pixabay
Kiedy mija gorący czas egzaminów, czytam z uczniami na lekcjach języka polskiego. W tym roku szkolnym czytamy fragmenty powieści Doroty Terakowskiej "Poczwarka".
Dlaczego wybrałam właśnie tę książkę? Zdecydowało o tym wiele względów. Po pierwsze, w dobie ogólnej znieczulicy książka uczy wrażliwości na cierpienie innych. Uczniowie poznają, co to ból, cierpienie, jakie wyrzeczenie niesie ze sobą opieka nad chorym człowiekiem, co to znaczy być za kogoś odpowiedzialnym. 
Po drugie, powieść burzy iluzoryczny świat, jaki serwują nam kolorowe gazety, telewizyjne spektakle czy popularna literatura. Uczniowie zderzają się z rzeczywistością. Przekonują się, że w gruncie rzeczy to nam się jedynie wydaje, że wszystko w życiu można przewidzieć, zaplanować, poukładać. Kolejną przyczyną mojego wyboru jest to, że książka pokazuje, jak wielką siłę ma w sobie człowiek, który z dnia na dzień podnosi się do walki z rzeczywistością, z otoczeniem i z samym sobą. Młodzież poznaje chorobę i życie ludzi, którzy się z nią zetknęli. Uczy się tolerancji dla osób z zespołem Downa oraz wyrozumiałości dla ich rodziny. 
Pamiętajmy, że w każdym społeczeństwie istnieją dwa odrębne światy: świat ludzi zdrowych i drugi - chorych. Trwają one obok siebie, ale nie razem. Książka Doroty Terakowskiej przekonuje, że zdrowi powinni wyciągnąć rękę do chorych, zaakceptować ich i pomóc. 
Po zajęciach zaplanowałam dla uczniów aktywności, które zostały opisane na poniższym padlecie.